خدای گلهای سرخ، به باغچهی کوچک ما نگاهی کن.

بهخاطر آن صبح روشن که نور در کوچه میپاشد و لنگه کفش کتانی آویزان از سیم برق در نسیم تاب میخورد. بهخاطر گربهی کوچک پشمالویی که خمیازهکشان سرکوچه به انتظار من میایستد. برای چنارهای بلند خیابان ک

برچسب: نویسنده: ساناز رضایی تاريخ: دوشنبه 14 بهمن 1398 ساعت: 5:36

ستارهای در آسمان زمین ما نیست که نیفتاده باشد.

«مِنَ الْمُؤْمِنِینَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَیْهِ

فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَىٰ نَحْبَهُ وَمِنْهُمْ مَنْ یَنْتَظِرُ

وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِیلًا.»

برچسب: نویسنده: ساناز رضایی تاريخ: دوشنبه 14 بهمن 1398 ساعت: 5:36

سلاماً علی من حاربوا اللیل و عند الصباح بالاکفان قد عادوا

برچسب: نویسنده: ساناز رضایی تاريخ: دوشنبه 14 بهمن 1398 ساعت: 5:36

که آفتاب روزی که آفتاب روزی که آفتاب روزی بهتر از آن روزی که تو مردی خواهد تابید.

گوستاو عزیزم، من عاشق روزهاییام که پیش از طلوع، برف انبوه روی زمین را میپوشاند و بعد با آمدن آفتاب، همهاش رودهای پر آبی میشود، جاری کف خیابانها و یکعالمه برکهی کوچک در پیادهروها و آبشارهای ریزان از سایهبان مغازهها.

برچسب: نویسنده: ساناز رضایی تاريخ: دوشنبه 14 بهمن 1398 ساعت: 5:36

بیهیچچیز شدهایم.

خدایا کاش من میمردم و این مصیبتها سرمون نمیاومد. کاش من هم میمردم و این مصیبتها رو نمیدیدم.

برچسب: نویسنده: ساناز رضایی تاريخ: دوشنبه 14 بهمن 1398 ساعت: 5:36

لما سبقتنی؟

میخواهم بیایم تو را در آغوش بگیرم و تا شب و روز هست بر شانهات گریه کنم، ببینم آیا ذرهای از این دل خون آرام و قرار میگیرد؟

برچسب: نویسنده: ساناز رضایی تاريخ: دوشنبه 14 بهمن 1398 ساعت: 5:36

عجیبترین لحظهی ششم اسفند

مامبزرگ تازگیها اخبار انگلیسی نگاه میکند.